ระบบทุนนิยมดีจริงหรือ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าโลกมนุษย์เราเวลานี้เป็นระบบทุนนิยม โครงสร้างเศรษฐกิจต่างๆไม่ว่าจะเป็นประเทศมหาอำนาจอย่าง

 จีน อเมริกา หรืออดีตสหภาพโซเวียต ก็คือทุนนิยม นับตั้งแต่สิ้นสุดระบบฟิวดัล (ศักดินาเหนือรัฐได้รับการพัฒนาเรื่อยๆมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ด้วยการปฏิวัติอุตสาหกรรม ลัทธิจักรวรรดินิยม และยังรวมไปถึงสงครามเย็น ล้วนเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาและก็แพร่แนวคิดออกเป็นวงกว้าง
ปัจจัยอีกส่วนใดส่วนหนึ่งที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาพร้อมกันไปกับเกมการเมืองโลกนั่นคือ กระแสแนวคิดแบบเสรีนิยม ที่มาพร้อมพร้อมกันกับระบบประชาธิปไตยแบบทางอ้อม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งทำให้ระบบทุนนิยมได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในฐานะอุปกรณ์ที่จะพาประเทศชาติมุ่งสู่ความร่ำรวย และ เจริญรุ่งเรือง
ทุนนิยมในแง่ของโครงสร้างระดับประเทศมีอยู่หลายระดับไม่ว่าจะเป็น ระบบทุนนิยมแบบไม่มีการคั่นแซงของเมือง ทุนนิยมสวัสดิการ หรือทุนนิยมโดยเมือง แต่ละส่วนจะพึ่งพาตลาดแตกต่างกัน ตลาดจะเสรีมากน้อยเพียงใดขึ้นอยู่กับการกำหนดนโยบาย
แล้วทุนนิยมเกิดผลดีกับโลกนี้ใช่หรือ หรือ บรรทัดฐาน ความดีนี้มีขึ้นเพื่อมนุษย์ แล้วมันดีต่อมนุษย์ใช่หรือ นักเขียนจะทดลองพาคนอ่านทำความเข้าใจในอีกมุมมองของระบบทุนนิยม อย่างที่คนเขียนชี้แจงไปว่า ระบบทุนนิยมนั้นเกิดขึ้นได้ไพเราะมีคนเห็นด้วยรวมทั้งต้องการ เนื่องจากราคาที่เกิดขึ้นมาจากเงินที่ใช้แลกนั้นทรงอานุภาพมากมาย รวมทั้งสามารถทำให้มนุษย์เรานั้นได้โอกาสเข้าถึงทรัพยาการต่างๆได้มากกว่าผู้ที่ไม่มีประสิทธิภาพสำหรับในการหารายได้ ด้วยแนวความคิดแบบลัทธิเสรีนิยมนั่นเองที่พึ่งพิงพาคุณธรรมของมนุษยนิยมเป็นบรรทัดฐานสำหรับในการชิงชัย เนืองด้วยเหล่าลัทธิเสรีนิยมนี้เองที่ใช้ข้อตกลงของความเป็นเฉพาะตนกระโจนลงมาสู่ตลาดชิงชัยกันด้วยความสามารถในการสะสมทุน มือผู้ใดกันยาวก็สาวได้สาวเอา แต่ว่าผลพวงที่ตามมาจากการแข่งขันชิงชัยในตลาดเสรีโน่นเป็นความแตกต่างของระบบ ตัวอย่างเช่น นาย เป็นคนยากจน ส่วนนาย เป็นคนมั่งมี นาย ขาดเงินที่จะส่งลูกเข้าห้องเรียนโรงเรียนที่เป็นของเอกชน แม้กระนั้นนาย มีเงินสามารถส่งลูกเข้าห้องเรียนได้ โน่นก็บอกให้เห็นแล้วว่า การมีทุนนั้นนับเป็นการถ่างช่องว่างทางด้านสังคมให้มากยิ่งขึ้นกว่าเดิมได้ ซึ่งแน่ๆ ถ้าหากใช้ จริยธรรม แบบเฉพาะผู้เดียว (เป็นเยี่ยมในคุณธรรมแบบมนุษยนิยมเหมือนกันนาย ก็ไม่ผิด เพราะว่าเขาหารายได้มาจากการแข่งขันชิงชัยในตลาด แม้กระนั้นปัญหามันกำเนิดตรงที่ระบบทุนนิยมไม่มีช่องว่างสำหรับในการเข้าถึงจังหวะสำหรับผู้ที่ไม่มีสมรรถนะสำหรับการรวบรวมทุนได้แก่คนอย่างนาย A
แล้วปัจจัยหลักที่ทำให้มนุษย์เราเข้าถึงช่องทางสำหรับการครองทรัพยาการนั่นเป็นการเรียน แต่ระบบทุนนิยมกลับถ่างช่องว่างในส่วนนี้ให้ห่างออกไปโดยระบุความกว้างของความแตกต่างนี้ด้วยการแข่งขันของมนุษย์ด้วยกันเอง อย่าว่าแต่แข่งขันในระบบทุนนิยมเลย แม้แต่จังหวะในการเป็นมนุษย์ของนาย ก็บางทีอาจจะไม่เหลือเลยด้วยซ้ำ

เรื่องนี้ถูกเขียนใน เรื่องทั่วไป และติดป้ายกำกับ , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *